درد و دل

سلام عزيزان

امروز دلم خيلی گرفته بود... از جفای دشمنان به ظاهر دوست ..  از بدی هايی در مقابل خوبي ها... از اين دنيای فانی و بی ارزش ....  از اینکه اینقدر به فکر دیگرانی و اونها فقط و فقط زمان ناراحتی و ناخوشیشون به یاد تو میافتن ... وقتی که شادن و بی غم دیگه سراغی ازت نمی گیرن .... ولی اشکالی نداره ما هم خدایی داریم ... همون که خیلی دوسم داره ... همون که همیشه نگاهم می کنه و مراقبمه ... یه مامان و یه بابای خوب بهم داده ... همون که خیلی دوسش دارم و دوسم داره و میگه تو خوبی کن من جواب خوبیهاتو میدم ... میگه نگاهت به دستای بنده های دیگم نباشه ... نگاهت فقط به من باشه ... فقط به من ... جواب خواهی گرفت ....و من میدونم که جواب خواهم گرفت ....

 بگذريم...

يه شعر زيبا برای همه دوستان عزيز

می شود پلک نبندی و نگاهم بکنی؟           مملو از سحر سحر محو  پگاهم بکنی؟ 

سر ديوار دلم منتظرت می مانم                     تا تو ای صبح بتابی و نگاهم بکنی 

نکند يوسف عشقم رود از مصر خيال               باز آواره تنهايی چاهم بکنی 

نکند باز بيايی و صدايم نکنی                         از سکوت شب يلدا پر آهم بکنی 

نکند باز در اين غربت و اين تنهايی                   باز تنها بگذاری و تباهم بکنی 

به ره عشق دلم منتظر توست بيا                   تا مگر چاره اين چشم به راهم بکنی 

 

اميدوارم خوشتون اومده باشه .. نظر يادتون نره .. خوش باشيد ...

 

 

  
نویسنده : سحر ; ساعت ٩:٢٤ ‎ق.ظ روز جمعه ٥ اسفند ،۱۳۸٤
تگ ها :